دلنوشته های گریخته از قیچی ممیزان بالاخره چاپ شد...کتاب چهامم با نغمه ها و فریادهایی از دوبیتی ها و رباعی هایم به بازار امد....روز هشتم هفته

برای دریافت کتاب:

ahmadparvin@gmail.com

برای دریافت رمز مطالب خصوصی نیز با همین ادرس مکاتبه فرمایید

چرا نمی گذرد نازنین زمان بی تو

شکسته چرخ فلک هم در آسمان بی تو؟

نه دیگر از دل خود انتظار دارم من

به انتظار چه باشد چو دیگران بی تو

بهار با تو برایم همیشگی می شد

خزیده در همه باغها خزان بی تو

ببین که گریه من از غمت روانی شد

که ذوب می کند اری تن و روان بی تو

دلم به کاه و فراقت به کوه می ماند

نگاه کن که شده کوه کهکشان بی تو

ای جمع پرنده ها مترسک تا کی             کوچ از سر ترس چون چکاوک تا کی

شد حاصل جمع حلقه ها زنجیری            ما را سر اعتراض تک تک تا کی

باید بروم حصار را بردارم                                 محدودیت بهار را بردارم

از هرچه کتاب شعر دارد دنیا                         این واژه انتظار را بردارم

تو خورشید شبی و ماه روزی

بنا داری که عالم را بسوزی

من عمری چشم می دوزم به چشمت

که با مژگان لبانم را بدوزی

دل و دریا و زخم یک شاعر واژه هایی که می شود غزلت           

دارم از شعر گریه می نوشم به هوای نگاه چون عسلت

مثل یک  سایه در پی ات بودم ناگهان شد جهان تاریکی

آرزوهای رفته بر بادم ماندنم نازنین من ! بغلت

گفتمت کی مجال دیداری ؟ گفتی از این هوا بیا بیرون

گفتمت بی هوا چه سازم من ؟ گفتی آقا برو پی اجلت

داشتی بی خیال من با خود می نوشتی سرود بودن را

گریه هایم شنیدی و گفتی وای از ناله های بی محلت

مشاهده یادداشت خصوصی